چشم انتظار

غدیر خم

موضوع: انتظار چهارشنبه 28 دی1384 14:49

إنَّما وَلِیُّکُمُ اللهُ وَ رَسولُهُ وَالَّذینَ آمَنُوا الَّذینَ یُقیمونَ الصَّلوةَ وَ هُم راکِعُونَ

ولیِّ شما خدا و رسولش و آنان که ایمان آورده ، و نماز به پا می دارند و زکات می پردازند در حالی که در رکوع اند هستند < مائده 55 >

یا أیُّها الرَّسول بَلِّغ ما اُنزِلَ إلَیکَ مِن رَبِّک وَ إن لَم تَفعَل فَما بَلَّغتَ رِسالَتَهُ وَاللهُ یَعصِمُکَ مِنَ النّاسِ

ای رسول برسان آنچه را - در مورد حق علی – از پروردگارت به تو نازل شده است . اگر این کار را انجام ندهی رسالت را به پایان نرسانده ای ؛ خداوند تو را از شرّ مردم حفظ خواهد کرد .

< مائده 67 >

أالَیومَ أکمَلتُ لَکُم دینَکُم و أتمَمتُ عَلَیکُم نِعمَتی وَ رَضیتُ لَکُمُ الإسلامَ دیناً

- ای مردم – در این روز دین شما را برایتان کامل نمودم و نعمت خود را بر شما تمام کردم ؛ اسلام را بعنوان دین - کامل و جامع – برای شما راضی شدم . < مائده 3 >

* رسول اکرم (ص) فرمود :

اگر مردم بر دوستی علی اتفاق می کردند ( و مخالفی نبود ) خداوند آتش جهنم را نمی آفرید .

* عایشه ( لعنت الله علیه ) گوید ابوبکر( لعنت الله علیه ) را دیدم که بسیار به چهره علی نگاه می کرد پس پرسیدم :

ای پدر همانا تو زیاد به چهره علی نگاه میکنی علت چیست ؟ پاسخ داد: دخترم از رسول خدا شنیدم که فرمود : نظر کردن بر چهرة علی عبادت است .

* عمر خطاب ( لعنت الله علیه ) گفت :

شهادت می دهم که از رسول خدا شنیدم می فرمود : اگر هفت آسمان را در یک کفه ترازو بگذارند و ایمان علی را در کفة دیگر آن ، ایمان علی رُجحان و برتری خواهد داشت .....

* عمر خطاب ( لعنت الله علیه ) گفت :

خداوند پس از علی ابن ابیطالب مرا باقی نگذارد .

* سخن عثمان ( لعنت الله علیه ) در خطابش به علی(ع) :

بخدا اگر بمیری دوست ندارم بعد از زنده بمان زیرا جانشینی پس از تو نمی بینم . و اگر باقی بمانی هیچ سرکشی را نمی بینم که تو را بعنوان نردبان و وسیله یاوری انتخاب کرده باشد ...... نسبت من به تو مانند فرزندی است که از طرف پدرش عاق شده .....

* ابو حنیفه ( پیشوای مذهب حنفیه ) :

احدی با علی به قتال و جنگ برنخاست مگر آنکه علی از وی أولی به حق بود و اگر علی به مقابله با آنها برنمی خاست هیچکس نمی دانست سیرۀ بین مسلمین و تکلیف شرعی با این گونه گروهها از چه قرار است ...

* بارون کاردایف ( دانشمند فرانسوی ) :

علی مولود حوادث نبود بلکه حوادث را او بوجود آورده بود ، اَعمال او مخلوق فکر و عاطفه و مخیّله خود اوست ، پهلوانی بود در عین دلیری دلسوز و رقیق القلب ؛ زاهد از دنیا گذشته بود ، به مال و منصب دنیا اعتنایی نداشت و در حقیقت جان خود را فدا نمود ؛ روحی بسیار عمیق داشت که ریشة آن ناپیدا بود و در هر جا خوف الهی آن را فرا گرفته بود .

نوشته شده توسط soheil | لینک ثابت |

غیبت یا غفلت

موضوع: انتظار شنبه 10 دی1384 23:23

غيبت ‏يا غفلت

بلاى جانسوز عصر ما غيبت نيست، غفلت است.

حال و روز شيعه در اين عصر، از دو وجه بيرون نيست. يا معصوم خاتم را، امام را و ولى‏الله اعظم را محبوب و مقصود و مقتداى خويش مى ‏داند يا سر بر آستان محبوب و مقتدايى ديگر مى‏سايد.

شيعه اگر گمان كند كه حبيب و طبيب و نجات ‏بخشى جز او در عالم هست، راه به خطا برده است و پا از صراط مستقيم تشيع بيرون نهاده است.

شيعه اگر در حضور آب، دل به سراب مى‏سپارد، چگونه نام خود را شيعه مى‏گذارد؟ شيعه بهتر از هر كس مى‏ فهمد كه "مَن ماتَ و لَم يَعرف اِمامَ زمانه ماتَ مِيتة‏الجاهليِة" . «هركه بميرد و امام زمان خود را نشناسد، به مرگ جاهليت مرده است. »

شيعه بهتر از هر كس مى ‏فهمد كه ميزان و معيار محبت، امام است و هر محبتى در راستاى محبت امام، معنا مى‏شود.

و اگر مدعى است كه مريد آن قطب عالم است، محب آن ولى‏الله‏الاعظم است، عاشق آن حجت‏خاتم است، اين حال و روز با عشق، سر سازگارى ندارد.

كدام عاشقى بى ياد معشوق، زيستن مى‏تواند؟

كدام عاشقى، يك لحظه بى‏ خاطره معشوق سر مى ‏كند؟

كدام عاشقى هر از گاه به ياد معشوق مى‏افتد و محبوب را در رديف ديگر امور روزمره خويش مى‏بيند؟

كدام عاشق هجران‏ كشيده‏اى خورد و خوراك و خواب و لذت مى‏ فهمد؟

اين ننگ و عار براى عاشق نيست كه از معشوق بشنود كه ما تو را از ياد نمى ‏بريم و مراعات تو را فرو نمى ‏گذاريم و او... و او بى‏اشتياق زيارت معشوق سر كند و ياد او را فرو بگذارد؟

اين اوج بى‏ معرفتى محب نيست كه بداند و بشنود كه محبوب به شادمانى او شاد مى ‏شود، با اندوه او غمگين مى ‏گردد، مريضى‏اش محبوب را بيمار مى‏كند، هرگاه دست‏ به دعا بردارد، محبوب آمين مى ‏گويد و آن زمان كه سكوت كند، محبوب، برايش و به جايش دعا مى‏كند و او سر از پاى نشناسد و قالب‏ تهى نكند؟

آرى بلاى جانسوز عصر ما غفلت است، غيبت نيست.

و غيبته منا.

او غايب نيست، پرده بر چشمهاى ماست.

چه كس صادقانه دست ‏به دعا برآورده است، مخلصانه امام خويش را طلب كرده است، و پاسخ نگرفته است؟

برخى امام را طلب مى‏ كنند و ديگران را هم. اينان تا آن زمان كه چشم به ابواب چند گانه دارند، دستشان به دامان امام نمى‏ رسد.

بعضى امام را طلب مى‏كنند ، اما نه به خاطر امام كه براى وصول به حاجات خويش.

مى‏بينى كه امام را صدا مى‏كند - با تضرعى جانسوز و جگرخراش - اما آنچه مى ‏طلبد، ديدار حيات‏ بخش امام نيست، حل مشكلات و وصول به حاجات خويش است. اين سخن نه بدان معناست كه در تلاطم مشكلات، به سراغ امام نبايد رفت و قضاء حوائح و استجابت دعا و رفع موانع را از او نبايد خواست. بلكه به عكس، همه چيز از نزول باران، تا شفاى بيماران را از امام بايد طلب كرد كه تقدير و مشيت همه چيز در عالم به دست اوست و هيچ كار، بى‏اشارت مژگان او به سرانجام نمى‏رسد.

سخن اين است كه شوق ديدار امام چيزى است و عريضه و عرضه حاجات دنيوى، چيز ديگر.

سخن اين است كه ساقى اين بارگاه، به ظرفيت و جام همت مهمان مى‏نگرد، محبوب، به ظرفيت دل محب نگاه مى‏كند. اِنّ‏هذه القلوب اوعية و خيرها اوعاها.

يكى به هواى بهشت در مصيبت‏حسين (ع) اشك مى‏ريزد.

يكى در مجلس حسين (ع)، بر مصيبت‏خويش مى‏گريد.

و يكى را معرفت‏حسين و معرفت‏به مصيبت‏حسين (ع) مى‏گرياند.

هركس به قدر جام معرفت‏خويش، از دستهاى امام نوش مى‏كند.

امام دست‏ نيافتنى نيست، دستهاى ما بسته است.

امام در پرده غيبت نيست، پرده بر چشمهاى ماست.

و آنچه ما را از زيارت امام محروم مى‏كند، غيبت امام نيست، غفلت ماست ...................

نوشته شده توسط soheil | لینک ثابت |

خورشید پشت ابر

موضوع: انتظار جمعه 2 دی1384 1:16

منافع امام غايب

تشبيه امام به آفتاب و تشبيه غيبت امام به واقع شدن آفتاب پشت ابر لطايف بسياري دارد كه به برخي از آنها اشاره مي شود:

· خورشيد در منظومه شمسي مركزيت دارد و كرات و سيارات به دور او در حركتند چنانكه وجود گرامي حضرت حجت (عج) در نظام هستي مركزيت دارد « ببقائه بقيت الدنيا و بيمنه رزق الوراء و بوجوده ثبتت الأرض و السماء » .

· خورشيد در اين مجموعه منافع فراواني دارد ، جاذبه كه مايه ثبات و بقاي نظام است . گرما و حرارت كه از پشت انبوه ابر غليظ نيز به زمين مي رسد . باد و باران ، روئيدن گياهان و امثال آن از بركات تابش خورشيد است كه ابر گرفتگي در آن اثر مهمي ندارد . بله نورافشاني از پشت ابر كمتر خواهد بود . بدين ترتيب ابر گرفتگي فقط كمي از منافع آفتاب را تقليل مي دهد نه اينكه از بين ببرد .

· ابر هرگز آفتاب را نمي پوشاند بلكه ما را مي پوشاند ، در نتيجه ما را از ديدن آن محروم ميكند ، نه آنكه در منفعت رساني آن خللي ايجاد كند . چگونه مي توان گفت كسي كه عالم وجود در قبضه قدرت اوست و مي تواند هر لحظه اي در هر جا حضور داشته باشد ، غايب است؟

جمال يار ندارد نقاب و پرده ولي غبار ره بنشان تا نظر تواني كرد

· پوشاندن ابر اختصاص به كساني دارد كه در زمين هستند نه كسي كه برفراز ابر حركت مي كند . غيبت آن حضرت نيز براي كساني است كه به دنيا و طبيعت چسبيده اند اما كساني كه بر ابر شهوات و غبار هواهاي نفساني پا گذارند و در آسمان معنويت پرواز ميكنند هر لحظه كه بخواهند در حضور هستند .

تو كز سراي طبيعت نمي روي بيرون كجا به كوي طريقت گذر تواني كرد

· آفتاب لحظه اي از نور افشاني غفلت نمي كند هر كس به اندازه ارتباطي كه با خورشيد دارد از نور آن بهره مي برد و اگر بتواند همه موانع را كنار بزند و در برابر آفتاب بنشيند بهره كاملي مي برد . چنان كه حضرت وليعصر(عج) مجراي فيض الهي است و در اين جهت فرقي بين بندگان خدا نمي گذارد ليكن هر كس به اندازه ارتباط خود مستفيض و مست فيض مي شود .

· اگر اين آفتاب پشت ابر هم نباشد شدت سرما و تاريكي ، زمين را غيرقابل سكونت خواهد كرد . اگر وجود گرامي آنحضرت در پس پرده غيبت نباشد سختي ها و تنگي هاي معيشت و كينه توزي دشمنان مجالي به شيعه نمي دهد . خود آنحضرت در توقيع شريفشان به مرحوم شيخ مفيد نوشتند : ما در مراعات حال شما سهل انگار نيستيم و هرگز شما را فراموش نميكنيم وگرنهسختي ها و تنگناهاي فراواني به شما ميرسيد و دشمنان شما را نابود مي كردند .

· درست است كه امام (ع) با حضور و ظهور خود مي تواند مايه اضمحلال دشمنان گردد آنگونه كه از نظر علمي ، تابش بدون ابر و مستقيم خورشيد ميكروب كش است ( بدليل اشعه هايي كه دارد ) و از نظر فقهي نيز جزو مطهرات محسوب مي شود و برخي نجاسات را پاك مي كند ، ليكن وجود امام معصوم (ع) در نظام آفرينش مثل مغناطيس زمين است كه با وجود نامرئي بودن همه قبله نماها و قطب نماهاي كشتي ها ، هواپيماآفرينش آآفغرينش ها ، عمليات هاي نظامي و... را به حركت در مي آورد و از بركت آن ميليونها بلكه ميلياردها انسان جهت قبله يا مسير مسافرت خود را پيدا مي كنند و به مقصد مي رسند.

نوشته شده توسط soheil | لینک ثابت |