دربارة روز قيام و ظهور حضرت،روايات مختلفي وارد شده است.كه در آنها ، روز نوروز ، عاشورا ،

شنبه و يا جمعه ، روز ظهور معرفي شده است.

البته از آن جايي كه نوروز،طبق سال شمسي و عاشورا،بر اساس سال قمري محاسبه مي شود،يكي

شدن اين دو روز امكان پذير است و هم زماني اين دو روز با جمعه و شنبه نيز ممكن است.

اما رواياتي كه روز ظهور را ، دو روز از هفته بيان كرده ، قابل توجيه است ؛ يعني ، در صورت

صحيح بودن سند اين روايات  احاديث روز جمعه به روز« ظهور» و روايات روز شنبه به روز

«استقرار و تثبيت قيام حضرت و نابودي مخالفان» تفسير مي شود.

البته روايات روز شنبه،از نظر سند قابل تأمل و بررسي است؛ولي روايات روز جمعه از اين نظر

ايرادي ندارد. اما آنچه مهم است اين كه قيام حضرت ولي عصر(عج) مصادف با روز شهادت سيد

الشهدا(ع) است و اين مطلب ما را به ارتباط ويژة صاحبان اين دو قيام رهنمون مي سازد.

امام محمد باقر(ع)فرموده است : « كاني بالقائم يوم عاشورا يوم السبت قائماً بين الركن و المقام و

بين يديه جبرئيل ينادي:البيعه لله فيملأها عدلاكما ملئت ظلما و جورا؛ گويا حضرت قائم(عج)را

مي بينم كه روز عاشورا ، روز شنبه بين ركن و مقام ايستاده و جبرئيل پيش روي او ندا مي كند :

بيعت براي خدا است . پس زمين را پر از عدل مي كند همان گونه كه پر از ظلم و جور شده

بود».

امام جعفر صادق(ع)نيز مي فرمايد : « ان القائم صلوات الله عليه ينادي باسمه ليله ثلاث و عشرين

و يقوم يوم قتل فيه الحسين بن علي(ع) ؛ قائم- درود خدا بر او باد - در شب بيست و سوم ماه

رمضان ، به نام[شريفش] ندا مي شود ، و در روز عاشورا ، روزي كه حسين بن علي(ع) ، در آن

كشته شد ، قيام خواهد كرد».