تبليغاتX
چشم انتظار
Search

ابراز دوستى به حضرت مهدى عليه السلام  

موضوع: مهدویت سه شنبه 23 مرداد1386 23:2

 

           

 

 

ابراز دوستى به حضرت مهدى عليه السلام وظيفه ‏اى در عصر غيبت


«ابراز ارادت‏» به ساحت قدسى حضرت مهدى عليه‏السلام، از مهمترين وظايفى است كه منتظران آن امام عزيز در

 

عصرغيبت دارند. اين مهم مفهومى است كه مى‏تواند مصاديق مختلفى داشته باشد مانند دادن صدقه به قصد سلامتى آن

 

امام همام، هديه كردن ثواب اعمال واجب يا مستحب به آن حضرت و مواردى از اين قبيل.

 

ترديدى نيست كه اين ابراز ارادت، گذرگاهى جهت ازدياد معرفت و محبت نسبت‏ به آن عزيز غايب از نظر است و معرفت و

 

محبت، معبرى است تا به آن امام بزرگوار تقرب بيشترى حاصل كنيم . اين نوشتار را به دو مصداق موضوع ياد شده

 

اختصاص داده‏ايم:

 

اول: دادن صدقه به قصد سلامتى امام عصرعليه‏السلام، از جمله تكاليفى است كه منتظران آن امام بزرگوار در عصرغيبت ‏بر

 

عهده دارند. بدون شك آن حضرت بى‏نياز از آن است كه منتظران، براى سلامتى‏اش صدقه بدهند، ولى همان طور كه گفته

 

شد، ابراز ارادت به آن بزرگوار و اعلام تبعيت از آن حضرت نشانه‏ها و علائمى دارد كه از آن جمله مى‏توان علاقه به سلامتى

 

حضرتش را عنوان نمود. و اين كار- همان طور كه در زندگى شخصى خودمان با دادن صدقه تامين مى‏شود – نسبت ‏به آن

 

امام بزرگوار هم سارى و جارى است. مضافاً اين كه بنا به روايتى از رسول مكرم اسلام؛ هيچ بنده‏اى ايمان نياورد مگر آن

 

كه من نزد او از خودش محبوبتر باشم، و خاندانم از خاندانش نزد او محبوبتر باشند و عترت من نزد او از عترت خودش

 

محبوبتر باشند و ذات من از ذات خودش نزد او محبوبتر باشد. (1)

 

با اين حساب، اگر براى سلامتى خود، يا خانواده خودمان صدقه مى‏دهيم، اين كار براى كسى كه از ما و خاندانمان عزيزتر

 

است اولى مى‏باشد؛ و چه كسى در اين خصوص عزيزتر و شايسته ‏تر از حضرت مهدى عليه‏السلام؟ بر همين اساس است كه

 

مرحوم «سيد بن طاووس‏» به فرزندش چنين سفارش مى‏كند:

 

«... پس در پيروى و وفادارى ... نسبت ‏به آن حضرت به گونه‏اى باش كه خداوند و رسول او و پدران آن حضرت و خود او از

 

تو مى‏خواهند و حوائج آن بزرگوار را بر خواسته‏هاى خود مقدم بدار؛ آن هنگام كه نمازهاى حاجت را به جاى مى‏آورى،

 

صدقه دادن از سوى آن جناب را پيش از صدقه دادن از سوى خودت و عزيزانت قرار بده ...» (2)

 

چه نيكوست منتظران امام عصرعليه‏السلام، روزانه به قصد سلامتى آن امام همام مبلغى به نيازمندان صدقه بدهند.

 

بديهى است آن حضرت را به اين صدقات نيازى نيست، ولى همان طور كه گفته شد اين كار ابراز ارادت به ساحت قدسى

 

آن امام شريف و گذرگاهى است تا كسب محبت و تقرب به آن بزرگوار حاصل آيد. مضافاً اين كه برحسب روايات متعدد،

 

اعمال ما هر از چند گاه خدمت‏ حضرتش عرضه مى‏شود و چون آن بزرگوار، اين مقدار وفادارى را از ناحيه منتظرانش

 

مشاهده كنند، خرسند مى‏گردند و كدام توفيق براى منتظران از اين بالاتر كه لبخند رضايت و خرسندى بر لبان امام خود

 

- كه جان عالميان فدايش باد - بنشانند؟ و اگر ما عملا خواستار سلامتى حضرتش باشيم و در اين راه از بذل مال دريغ

 

نكنيم، آيا آن منبع فيض، سلامتى ما را از خداوند نخواهد خواست؟

 

دوم: هديه دادن ثواب اعمال مستحب به آن امام شريف از ديگر مصاديق ابراز ارادت به آن حضرت است. در زندگى روزمره

 

هديه و چشم ‏روشنى گذرگاهى براى اعلام دوستى و نيز رفع كدورتها است. روايات فراوانى از پيامبراكرم صلى‏الله عليه ‏و

 

آله، در اين خصوص وارد شده است. به دو روايت‏ بسنده مى‏كنيم:

 

- به يكديگر هديه بدهيد تا رشته محبتتان استوار شود؛ زيرا هديه محبت را بيفزايد و كينه و كدورت را از ميان ببرد. (3)

 

همچنين آن بزرگوار فرمود:

 

- هيچ كس نبايد هديه برادرش را رد كند، اگر توانست آن را عوض دهد. (4)

 

هديه كردن ثواب و پاداش اعمال پسنديده به امام عصرعليه‏السلام، از زيباترين و مستقيم ‏ترين راه هايى است كه بيانگر

 

ابراز محبت و وفادارى به آن حضرت است و همان طور كه در بحث صدقه به قصد سلامتى آن امام همام گفته شد؛ آن

 

بزرگوار را به اين هدايا نيازى نيست، بلكه ما به ابراز مودت و دوستى نسبت ‏به آن حضرت نيازمنديم و براى رسيدن به اين

 

مطلوب، كدام راه مستقيم‏تر از هديه كردن پاداش اعمال نيكو به آن امام عزيز؟

 

مرحوم «صدرالاسلام همدانى‏» در كتاب « تكاليف الانام فى غيبة الامام‏ » يا «پيوند معنوى با ساحت قدس مهدوى‏»

 

مى‏نويسد:

 

از جمله تكاليف بندگان در عصر غيبت امام عصرعليه‏السلام، هديه كردن ثواب طاعات و عبادات اعم از واجب و مستحب به

 

آن حضرت و پدران بزرگوار ايشان است؛ زيرا اين كار باعث قبولى عبادات و ازدياد طاعات زياد بنده خواهد شد.

 

و در ادامه و به نقل از « سيد بن طاووس‏» روايتى را چنين مى‏آورد:

 

كسى كه ثواب نماز خود را - چه واجب و چه مستحب - براى رسول خدا صلى‏الله عليه ‏و آله، اميرمؤمنان و اوصياى گرامى

 

او قرار بدهد، خداوند ثواب نمازش را چند برابر مى‏كند ... و پيش از جدا شدن روح از بدنش به او مى‏گويند: اى فلان! دلت

 

‏خوش و چشمت روشن باد بدانچه خداوند متعال براى تو مهيا كرده است ... .(5)

 

هديه كردن پاداش اعمال به امام عصرعليه‏السلام، منحصر به ثواب نماز نيست، ثواب و پاداش هر گونه اعمال خير را

 

مى‏توان مشمول اين نكته قرار داد. چنان كه مرحوم «سيد محمد تقى موسوى اصفهانى‏»، قرائت قرآن و غيره را مشمول

اين نكته دانسته است. (6)

 

همچنين مرحوم طبرسى در«النجم الثاقب‏» حج كردن به نيابت از سوى آن حضرت را عنوان نموده و اين كار را از قديم در

 

ميان شيعيان امرى مرسوم دانسته است. (7)

 

هديه نمودن پاداش اعمال نيك به ساحت قدسى حضرت مهدى عليه‏السلام، امر پيچيده‏اى نيست و به مقدمات عريض و

 

طويلى نياز ندارد، همين كه انسان نيت كند ثواب اين عمل نيك هديه‏اى براى امام عصرعليه‏السلام  باشد، كفايت مى‏كند.

 

چنان كه راوى از امام سؤال كرد چگونه نماز خود را هديه كند؟ امام جواب داد: ثواب نماز خود را براى پيامبر صلى‏الله عليه

 

‏و آله، و يا هر كدام از ائمه عليهم‏السلام، نيت مى‏كند و پس از سلام نماز بگويد: اللهم انت السلام و منك السلام يا ذاالجلال

 

و الاكرام، صلى الله على محمد و آل محمد.» اينها ركعاتى بود هديه به بنده‏ات محمد بن عبدالله ... .» (8)

 

طبيعى است كه اين هديه مى‏تواند به هر كدام از معصومين ديگر از جمله حضرت مهدى عليه‏السلام تعلق بگيرد. از اينها

 

بگذريم هديه دادن پاداش اعمال نيك به حضرت ولى‏عصرعليه‏السلام، همان طور كه گفته شد موجب قبولى و ازدياد پاداش

 

اعمال مى‏گردد و در حقيقت اين كار مُهر تضمينى است‏ بر قبولى عمل به شرط برخوردارى از ساير شرايط.

 

چه نيكو و پسنديده است كه منتظران در غيبت امام خود، به آن حضرت ارادت ورزند و با دادن صدقه به قصد سلامتى آن

 

حضرت و نيز اهداى پاداش اعمال پسنديده - چه واجب و چه مستحب - به آن عزيز غايب از نظر اعلام محبت كنند.

 

 

پى‏نوشت ها:

 

1 . سيد محمد تقى اصفهانى، مكيال المكارم، ترجمه، ج‏2، ص‏297.

 

2 . همان، ص ‏288/  النجم‏الثاقب، ترجمه، ص‏773 .

 

3 . نهج ‏الفصاحه،حديث 1189 .

 

4 . همان، حديث 2536.

 

5 . صدرالاسلام همدانى، پيوند معنوى با ساحت قدس مهدوى، ص ‏225.

 

6 . سيد محمد تقى اصفهانى، در دوران غيبت امام مهدى عليه‏السلام، چه كنيم؟  ص‏11.

 

7 . النجم ‏الثاقب، ترجمه، ص‏774 .

 

8 . مهر محبوب، سيد حسين حسينى، ص‏86 .

 

 

نوشته شده توسط soheil | لینک ثابت |

امام حسین(ع) و حضرت مهدی (عج) 

موضوع: مهدویت شنبه 7 بهمن1385 0:59

 

** علايم ظهور از زبان امام حسين(ع)

ريحانة رسول خدا،حسين بن علي(ع)دربارة علايم ظهور فرزندش امام عصر(عج)مي فرمايد:

 

« للمهديّ خمس علامات:السّفياني،واليماني،والصيحه من السماء،والخسف بالبيداء و قتل النفس

 

الزكيه ؛ براي مهدي ما پنج علامت است : خروج سفياني ، خروج يماني ، بانگ آسماني ، خسف

 

سرزمين بيداء (فرو رفتن لشگر سفياني در سرزمين بيداء) قتل نفس زكيه».

 

در روايتي ديگر، خراب شدن ديوار مسجد كوفه از سمت خانه عبد الله بن مسعود و ديدن علامتي

 

در آسمان (مانند آتش) را از نشانه هاي ظهور، بيان فرموده است.

 

«الّلهم بحقّ الحسين اشفِ صدر الحسين بظهور الحجة»

 

** عاشورا روز ظهور

 

دربارة روز قيام و ظهور حضرت،روايات مختلفي وارد شده است.كه در آنها ، روز نوروز ، عاشورا ،

 

شنبه و يا جمعه ، روز ظهور معرفي شده است.

 

البته از آن جايي كه نوروز،طبق سال شمسي و عاشورا،بر اساس سال قمري محاسبه مي شود،يكي

 

شدن اين دو روز امكان پذير است و هم زماني اين دو روز با جمعه و شنبه نيز ممكن است.

 

اما رواياتي كه روز ظهور را ، دو روز از هفته بيان كرده ، قابل توجيه است ؛ يعني ، در صورت

 

صحيح بودن سند اين روايات  احاديث روز جمعه به روز« ظهور» و روايات روز شنبه به روز

 

«استقرار و تثبيت قيام حضرت و نابودي مخالفان» تفسير مي شود.

 

البته روايات روز شنبه،از نظر سند قابل تأمل و بررسي است؛ولي روايات روز جمعه از اين نظر

 

ايرادي ندارد. اما آنچه مهم است اين كه قيام حضرت ولي عصر(عج) مصادف با روز شهادت سيد

 

الشهدا(ع) است و اين مطلب ما را به ارتباط ويژة صاحبان اين دو قيام رهنمون مي سازد.

 

امام محمد باقر(ع)فرموده است : « كاني بالقائم يوم عاشورا يوم السبت قائماً بين الركن و المقام و

 

بين يديه جبرئيل ينادي:البيعه لله فيملأها عدلاكما ملئت ظلما و جورا؛ گويا حضرت قائم(عج)را

 

مي بينم كه روز عاشورا ، روز شنبه بين ركن و مقام ايستاده و جبرئيل پيش روي او ندا مي كند :

 

بيعت براي خدا است . پس زمين را پر از عدل مي كند همان گونه كه پر از ظلم و جور شده

 

بود».

 

امام جعفر صادق(ع)نيز مي فرمايد : « ان القائم صلوات الله عليه ينادي باسمه ليله ثلاث و عشرين

 

و يقوم يوم قتل فيه الحسين بن علي(ع) ؛ قائم- درود خدا بر او باد - در شب بيست و سوم ماه

 

رمضان ، به نام[شريفش] ندا مي شود ، و در روز عاشورا ، روزي كه حسين بن علي(ع) ، در آن

 

كشته شد ، قيام خواهد كرد».

 

 

نوشته شده توسط soheil | لینک ثابت |

مصاحبه با استاد علی کورانی 

موضوع: مهدویت سه شنبه 7 آذر1385 12:12

                               

مصاحبه با استاد علي كوراني

استاد علي كوراني عاملي متولد جنوب لبنان(جبل عامل)مي باشد.ايشان در نجف،تقريباً ده سال در درس هاي آيت الله خوئي و شهيد صدر شركت كرده و سپس به عنوان وكيل آيت الله حكيم و آيت الله خويي به كويت عزيمت نمود.بعد از آن به لبنان مراجعت نمود و با پيروزي انقلاب اسلامي به ايران آمده و در تهران،در زمينة حركت هاي انقلابي در عراق و لبنان فعاليت داشت.هم اكنون نيز در قم مشغول فعاليت هاي تحقيقي مي باشد.برخي از تأليفات ايشان در مقولة مهدويت عبارتند از:«عصر ظهور»(عربي،فارسي)،«الممهدون للمهدي(ع)»،«معجم احاديث الامام المهدي(ع)»(پنج جلد).

انتظار:ضمن تشكر از قبول زحمت توسط حضرت عالي،در ابتدا،نظر خود را راجع به ويژگي ها و بايسته هاي يك مجله تخصصي بفرماييد.

 

انتظار: دربارة نوشته هاي خود مثل عصر ظهور، ملائكه الغيب قادمون‌‌‌[فرشتگان غيبي در حال آمدنند]و ...)توضيح بفرماييد؟

از نظر شيعيان دنيا،انقلاب ايران،به عنوان زمينه ساز ظهور مطرح است.آنان كم و بيش،مي دانند كه اين از علايم ظهور است.در روايت هاي موجود،عبارات«رجلٌ من قوم»و«قوم من المشرق»آمده است.به اين انگيزه خواستم كتابي بنويسم تا خلأ موجود اندكي پر شود؛يعني،براي آشنايي شيعيان با عصر ظهور و زمينه سازي براي آن و براي شناخت علامت هاي ظهور و رابطة انقلاب اسلامي ايران با آن علايم،كتاب«عصر ظهور»را تأليف كردم.

 

انتظار: آيا احتمال دارد منظور از«سفياني»كسي باشد كه تفكّر ابو سفياني دارد؟يا مراد از«دجال»كسي باشد كه اهل نفاق باشد؟يعني شخص حقيقي مراد نباشد؟

من نگفتم«خراساني»شخص حقيقي نيست؛بلكه شخص حقيقي منسوب به خراسان است.اما اين خراسان ممكن است از پنجوين تا تاشكند باشد.

اما دربارة سفياني گفتني است كه در ده ها روايت آمده كه او اموي و از اولاد ابوسفيان است،از اين رو نمي توانيم بگوييم:سفياني،شخص حقيقي نيست.همچنين نمي توانيم بگوييم«دجال»رمزي است.نظر آن شخص لبناني هم كه در كتابش گفته دجال همين تمدن و اسرائيل است،سليقه اي است و علمي نيست.

 

انتظار: در نماي كلي كتاب«عصر ظهور»برنامة حكومتي حضرت كمتر مطرح بوده و  چهرة خشني از حكومت آن حضرت ارائه شده است؛نه چهرة پدرانه و مهربان ايشان؟!

بلي،اين نقص است.من به جهت اينكه شيعه،هزاران سال در مظلوميت بوده و در دوران جنگ هم اين كتاب نوشته شده است؛خواستم انتقام حضرت را مطرح كنم؛اما بايد به جوانب ديگر هم پرداخته شود.

 

انتظار: شاخصة حكومت حضرت مهدي(عج)اين است كه معنوي است؛ولي الأن جهان دارد به سوي ماديات مي رود.در اين جهان مادي و خلاف معنويت،چگونه امكان حكومت جهاني امام زمان(ع)وجود دارد؟

دو مسأله بايد در نظر گرفته شود:

اولاً انسان هر قدر در ظلمت فرو رود و غبار روي فطرتش بنشيند،باز هم فطرت انساني اش باقي مي ماند.حتي در غرب اعتقادشان در گرايش به اسلام بيشتر مي شود؛يعني،وقتي يك نفر،مطلب روحي مطرح مي كند،همه دنبالش مي روند.

ثانياً حضرت مهدي(عج)از همان مطالب مادي براي توحيد و نبوت و ... دليل مي آورد؛مثلاً با استفاده از حقايق قرآن و معادلات رياضي(تعداد كلمات و معاني بعضي از آيات)،راه هاي شكافتن كوه ها و ... را ترسيم مي كند(لو أنزلنا هذا القرآن ...).يا براي درمان فلان درد مي فرمايند فلان كار را انجام دهيد.

مشكل ماديات و گرايش به آنها،بيشتر در غرب مطرح است كه حضرت مسيح(ع)در انجا ظهور مي كند(در هشت ماه اول حركت حضرت).غرب در اين مرحله تكان مي خورد و در حالت غضب مي خواهد از امام مهدي(عج)و مسلمين انتقام بگيرد،لذا حضرت مسيح نازل مي شود.و اين كه در «قدس»پشت سر حضرت نماز مي خواند،در آخر است؛نه اينكه اول در قدس نازل شود و نماز بخواند.

حال شما تصور كنيد وقتي حضرت عيسي(ع)در ايتاليا،واتيكان و يا نيويورك ديده شود،چه تظاهرات ميليوني در غرب راه مي افتد.طبيعي است كه گرايش به طرف حضرت عيسي(ع)صورت بگيرد و اين حالت،اصلاً جامعة غرب را از چاه ماديات بيرون مي آورد.ممكن است بعداً در سطح زمين اختلاف شود و بعضي از حكومت ها با حضرت درگير شوند؛ولي گروه و حزب حضرت عيسي(ع)زياداند.

حضرت عيسي(ع)در مراحل بعدي حكومت جهاني،نقش مهمي دارد.تمام پيامبران فوت كرده اند؛اما خداوند متعال براي اصلاح جامعة مسيحيت،حضرت عيسي(ع)را نگه داشته است.

مشكلي اصلي در حكومت جهاني،طرفداران حضرت عيسي(ع)هستند؛يعني،بعد از سه سال،حضرت عيسي از شأن سياسي و تصميم گيري منزوي شده و مردم تصميم مي گيرند با امام زمان(ع)بجنگند.در آن موقع حضرت عيسي(ع)مي آيد

و پشت سر امام(ع)نماز مي خواند.

طبق يك حركت طبيعي،طرفداران عيسي(ع)در غرب مسلمان مي شوند و امام(ع)با جنگ كردن با بقية مخالفان پيروز مي شود.حال افرادي كه از غرب مسلمان شده اند،وسيلة تكوين جامعه و دولت مي شوند.

 

انتظار: آيا دين مسيحي ها عوض مي شود و مسلمان مي گردند يا اين كه به دين خود باقي مي مانند؟

وقتي حضرت عيسي در آخرين مرحله موضعش را مشخص مي كند و پشت سر امام نماز مي خواند،آنان مسلمان مي شوند.

برخي از دوستان مي گويند:الأن در فرانسه،اگر دولت مانع نشود،اسلام گرايي به وجود مي آيد؛ولي مي بينيم وقتي فلان دكتر مسلمان شد،چقدر اذيتش كردند.

 

انتظار: خداوند،حضرت عيسي(ع)را به عنوان يك ذخيره نگه داشته است؛چون درصد زيادي از مردم دنيا مسيحي اند.آن حضرت مي آيد و حجتي بر مسيحيان مي شود.به نظر شما تكليف شرق آسيا چيست؟مثلاً چين يك ميليارد نفر جمعيت دارد كه مسيحي نيستند؟

صلح با مسيحيان امكان دارد؛ولي غير اهل كتاب يا بايد قبول كنند و يا با آنها بايد جنگ كرد؛يعني،با اهل كتاب مي توان با گرفتن جزيه يا بستن پيمان و ... كنار آمد؛اما با غير اهل كتاب خير.

 

انتظار: وقتي كه عيسي(ع)آمد، مسيحيت چه مي شود؟

وقتي عيسي(ع)مي آيد،تمم اهل كتاب به آن حضرت ايمان مي آورند.پس مسيحيان،يهوديان را سركوب مي كنند.

يهوديان ضعيف و مخذول مي شوند.مسيحيان افتخار پيدا مي كنند.پس عيسي(ع)در مرحلة اول،آنها را دعوت به توحيد و نبوت مي كند(مي گويد من رسولم)و در آخرين مرحله،پشت سر امام عصر(ع)نماز مي خواند.

 

انتظار: آيا مسيحيان پس از اين مرحله مسلمان مي شوند؟

بله، در اين سه سال خيلي مسلمان مي شوند.تودةمسيحيت،مسلمان مي شوند،فقط نواصب و يهود باقي مي مانند كه آنان نيز كم هستند.

 

انتظار: شكل حكومتي حضرت را از نظر مباحث سياسي جديد،به چه شكل ارزيابي مي كنيد؟

به صورت 313ولايت.

 

انتظار: شما فرموده ايد كه چون ياران حضرت 313نفر هستند،بعداً شكل حكومت هم به صورت 313ولايت مي باشد.آيا دليلي هم بر اين مطلب داريد؟

بله به دليل اين كه در روايات راجع به اصحاب امام زمان(ع)آمده است:«حكّام الارض لما يرسل احدهم يقول له مهما اشكل عليك حكمْ فانظر في كفّك».

 

انتظار: اين چه دليلي مي شود كه ولايت ها 313نفر هستند؟

اين313نفر حاكمان زمين هستند.وقتي حضرت يكي از آنان را براي حكومت به جايي مي فرستد؛هر وقت يكي از آنها بخواهد،امام را مي بيند و با او حرف مي زند:«يقول له مهما اشكل عليك امرْ ...؛اگر امري را نفهميدي و نتوانستي قضاوت كني،به كفّت نگاه كن،حكمش را مي بيني». اين حكومتي است كه امام زمان(عج)رئيس كل است و حاكمان،افراد منصوب ايشان هستند.

                                

انتظار: اين كه در روايات آمده زنان هم جزء اين313نفر هستند،آيا هر يك از آنان هم در منطقه اي حاكم خواهند بود؟

در مورد نقش زنان در حكومت،مطلبي نداريم،اما به نظر مي رسد نمي توانندحاكم باشند.

 

انتظار: به چه دليل؟

به دليل اجماع فقهاي مسلمين از همة مذاهب:«ان المرأه لا تكون قاضيه،خالف في ذلك ابو حنيفه فقال يجوزان تكون قاضيه للنساء،و خالف الطبري و قال يجوز ان تكون قاضياً مطلقاً(و لكنّ الطبري عاش ثمانين سنه و لم يتزوّج!)».

زنان فقط از ياران و اصحاب امام زمان(ع)مي شوند.در آن زمان سطح تفكر و عقل شيعيان بالا مي رود.مثلاً علماي آنها شبيه پيامبران و طلبه ها شبيه فرشته ها مي شوند.

زنان  نيز سطحشان بالا مي رود؛يعني،سطح ايمانشان به درجه اي مي رسد كه مستحق صحبت با حضرت مي شوند و جزء اصحاب ايشان قرار مي گيرند.

 

انتظار: ظاهراً در مورد حكومت حضرت،خشونت بيشتر مطرح است،به حدي كه برخي از افراد،از ظهور حضرت مي ترسند و حتي ديگران را از دعا براي تعجيل فرج منع مي كنند.

در روايات داريم:«اذا تمنّيتم فتمنّوه في خيرٍ و عافيهٍ».پس اگر انسان گنه كار باشد،بايد بترسد.

اصل كار حضرت،نبرد با دشمنان است و خشونت ها،بيشتر در رويارويي با معاندان و دشمنان مي باشد.آن حضرت با مردم با عطوفت و مهرباني برخورد مي كنند.

 

انتظار: در پايان اگر نصيحت و سفارش خاصي داريد،بفرماييد؟

كار كردن براي تقويت اعتقاد به مهدويت«مهدويت»خيلي مهم است.از خود حضرت بخواهيد كه در  عمل به اين وظيفه مهم، به شما توفيق دهد.

در كار شما دو جنبه هست:يكي جنبه ساختن خود انسان و ديگري نشر مقاله و مجله.

سعي كنيد چيزي توليد نكنيد مگر اين كه به آن اعتقاد داشته باشيد.چيزي بنويسيد كه به آن اعتقاد داريد،و به مطالب مهم و به درد خور اهميت بدهيد. بگوييد من مي خواهم موضوعاتي را كه خودم علاقه دارم بررسي كنم،و موضوعاتي كه به آن اعتقاد دارم مي نويسم؛غير آن را به ديگري بدهيد.

حالت صادقانه با امام زمان(ع) داشته باشيد،بگوييد:مولاي من!من تا به حال به واسطة شما روزي مي خوردم؛ولي الأن بيشتر از بركات شما استفاده مي كنم.در مقابل حضرت،حالت اخلاص و صدق داشته باشيد كه همين مطلب براي آن حضرت و خدايش مهم است.

 

برگفته شده از مجله انتظار

نوشته شده توسط soheil | لینک ثابت |

ویژگی های عصر ظهور-4 

موضوع: مهدویت دوشنبه 15 آبان1385 18:23

   

 

ويژگي هاي عصر ظهور (مدينة فاضلة اسلامي)

 

1- عدل در عصر ظهور

2- علم در عصر ظهور

3- ارتباطات در عصر ظهور

4- رفاه و آسايش در عصر ظهور

5- سفر به فضا در عصر ظهور  

6- امنيّت و سلامت در عصر ظهور

 

 5- سفر به فضا در عصر ظهور  

در عصر ظهور،به جهت وسايل فوق مدرني كه در اختيار مردم قرار مي گيرد،سفر به فضا و كرات بالا،همانند سفرهاي زميني امري عادي خواهد شد.البته روايات اين باب،سفر به آسمان ها را براي خود آن حضرت مي دانند؛لكن ظاهراً وضع آن زمان،به گونه اي خواهد بود كه سفر به آسمان ها همانند سفر از قارّه اي به قارّة ديگر در عصر ما بوده و امكانات سفر به فضا،در اختيار همه قرار خواهد گرفت؛يعني،زندگي بر روي زمين در آن مدينه فاضله،وارد مرحلة جديدي خواهد شد كه به طور كلي با وضعيت گذشته فرق دارد.همان گونه كه امروزه بشر به پيشرفت هايي در صنايع و نرم افزار دست يافته كه اگر در گذشته گفته مي شد،پذيرش آن تنها از طريق اعجاز مورد قبول واقع مي شد.از اين رو پيشرفت هاي آن عصر براي مردم امروز ما،به آساني مورد قبول نيست و عده اي هم آن را از باب اعجاز حضرت مهدي (عج) قبول مي كنند.

امام باقر (ع)در همين رابطه مي فرمايد:« ذُخِرُ لِصاحِبِكُمْ الصَّعًبْ،قُلْتُ:وُ مُاالصَّعبُ؟قال ما كانُ مِنً سُحابٍ  فيهِ رُعدْ وُ صاعِقَهْ اَوً بُرًقْ،فَصاحِبْكُمً يُرًكَبْهْ،اَما اِنَّهْ سُيُرًكَبْ السُّحابُ وُ يُرًقي فِي الأسبابِ  اَسًبابِ السُّماواتِ السُّبع وُالأرضينُ السُّبعِ؛37 براي صاحب و سرور شما حضرت مهدي (ع)آن وسيلة سركش ذخيره شده است.راوي مي گويد:گفتم:منظور از وسيلة سركش چيست؟امام فرمود:ابري است كه در آن غُرّش رعد و شدّت صاعقه يا برق است.او بر اين وسيله سوار مي شود،آگاه باشيد او به زودي بر ابرها سوار مي شود و به آسمان ها و زمين هاي هفتگانه صعود مي كند».

مسلّماً منظور از ابر،اين ابر معمولي نيست؛چون ابرهاي معمولي وسيله اي نيستند كه بتوان با آنها سفر فضايي كرد؛زيرا آنها در جوّ زمين در حركت اند و با زمين فاصلة چنداني ندارند و نمي توانند از آن بالاتر روند.پس منظور وسيلة فوق العاده اي سريعي است كه در آسمان،به صورت توده اي فشرده از ابر به نظر مي رسد و غرّشي همانند رعد و قدرت و شدتي همچون صاعقه دارد.به هنگام حركت،دل آسمان را با نيروي فوق العادة خود،مي شكافد و به پيش مي رود و مي تواند تا هر نقطه اي از آسمان حركت كند.

بدين ترتيب،آن وسيله اي فوق مدرن بوده و شبيه آن در وسايل كنوني وجود ندارد و از تصوّر ما بيرون است.

 

6- امنيّت و سلامت در عصر ظهور

از جمله نياز هاي اساسي بشر-كه در هِرَم نياز هاي وي جايگاه ويژه اي دارد-امنيت است.اين نياز در ابعاد مختلف تجلي مي يابد: امنيت اخلاقي،اقتصادي،حقوقي،اجتماعي،خانوادگي و ... از روايات ظهور استفاده مي شود،كه مدينة فاضلة اسلامي،شهر امن و سلام است؛آن هم در معناي واقعي و در تمامي ابعاد آن.

قرآن كريم به انسان ها و مؤمنان مستضعف،و عدة چنين شهر امن و سلامت را داده و فرموده است:«زندگي شما پس از خوف تبديل به امن مي گردد»؛ولي تاكنون چنين امنيّتي براي بشر در عالم تحقق پيدا نكرده است.و ائمه اطهار(ع)در تفسير اين آيه فرموده اند:منظور،عصر ظهور حضرت مهدي آل محمد است.

قرآن مي فرمايد:« وُعُدُاللّهْ الَّذينُ آمُنُوا مِنكُمً وُ عُمِلُوا الصّالِحاتِ لَيُسًتَخْلِفَنَّهْمً فِي الأرضِ كَمُا اسًتَخَلَفُ الَّذينُ مِنً قَبًلِهِمً وُ يْمُكِّنَنُّ لَهُِمً دينَهْمْ الَّذيِ ارًتَضي لَهْمً،وُ لَيْبُدّلَنَّهْمً مِنً بُعًدِ خَوفِهِمً اَمًناً ...».38

در اين آيه،سه وعدة صريح به مؤمنان وارسته داده شده است:

1.استخلاف در زمين؛يعني حكومت در زمين به عنوان نمايندگي از خدا(حكومت حق و عدل)

2.تمكين دين؛يعني نفوذ معنوي و حكومت قوانين الهي بر تمامي عرصه هاي زندگي

3.تبديل خوف به امنيت؛يعني برطرف شدن تمام عوامل ترس و ناامني و جايگزين شدن امنيّت و آرامش بر روي زمين

امام زين العابدين (ع)مي فرمايد:« هْم واللّهِ شيعُتُنا اَهل البُيًتِ يُفْعُلُ اللّهْ ذلِكُ بِهِمً عُلي يُدُي رُجْلٍ مِنّا وُ هْوُ مُهًديًّ هذِهِ الأمُّه؛39اين گروه به خدا قسم همان پيروان ما هستند كه خداوند به وسيلة مردي از خاندان ما،اين موضوع را تحقق مي بخشد و او مهدي اين امت است».

امام صادق (ع)نيز فرمود:« نَزَلَتْ فِي القائِمِ وُ اَصْحابِهِ...»؛40اين آيه در شأن قائم آل محمّد و اصحاب او نازل شده است».

از اين رو،مي گوييم مدينة فاضلة عصر ظهور،همان مدينة امن و سلامت مورد وعدة آية ياد شده است.

 

 

 

پي نوشت:

 

37.بحار الانوار،ج52،ص321.

38.نور،آيه55.

39.مجمع البيان

40 .تفسير برهان ذيل آيه55،نور و كتاب الغيبه،ص240.

 

 

نوشته شده توسط soheil | لینک ثابت |

ویژگی های عصر ظهور-3 

موضوع: مهدویت یکشنبه 14 خرداد1385 18:57

                 

ويژگي هاي عصر ظهور (مدينة فاضلة اسلامي)

 

1- عدل در عصر ظهور

2- علم در عصر ظهور

3- ارتباطات در عصر ظهور

4- رفاه و آسايش در عصر ظهور

5- سفر به فضا در عصر ظهور  

6- امنيّت و سلامت در عصر ظهور

 

 

4- رفاه و آسايش در عصر ظهور

مدينة فاضلة اسلامي،در حقيقت آرمان شهر آسايش و رفاه همگاني است.رفاه و تنعم بگونه اي خواهد بود كه ديگر نيازمندي در سطح جامعه يافت نمي شود؛زيرا توزيع عادلانة منابع و ثروت،جايي براي فقر و طبقة ضعيف باقي نمي گذارد.دذر آن جامعه،مانند جوامع كنوني عمل نمي شود كه بيش از هشتاد درصد ثروت،در دست كمتر از بيست درصد و بيست درصد آن در دست هشتاد درصد مردم باشد و در نتيجه طبقة مرفه و فقير پيدا نمي شود.

به علاوه در آن عصر،به جهت اجراي عدالت،نه آسمان از ريزش بركات خود بر مردم دريغ مي ورزد و نه زمين امساك مي كند.بلكه هرچه دارند در اختيار بشر قرار مي دهند.اين موضوع در روايات اهل بيت به خوبي تبيين شده است:

« اِنَّه يُبلُغُ سْلطانُهْ المُشرِقُ وُ المُغرِبُ وُ تَظهُرْ لَهْ الكْنوزُ وُ لا يُبقي في الاَرضِ خَرابْ اِلا يْعُمِرْهْ؛32

حكومت او شرق و غرب را فرا مي گيرد و گنج هاي زمين براي او ظاهر مي شود و در سرتاسر جهان جاي ويراني باقي نخواهد ماند؛مگر اينكه آن را آباد خواهد ساخت.»

امام صادق(ع)فرمود:« اذا قامُ القائِمْ حُكَمُ بِالعُدلِ وُ ارتَفَعُ في ايامِهِ الجُورْ وُ آمُنَت بِه السْبْل وُ اَخرُجُتِ الاَرضُ بُرُكاتِها وُ رْدُّ كُلُ حُقٍ الي اهلِه ... وُ حُكُمُ بُينُ الناسِ بِحْكمِ داوْد وُ حْكمِ مْحمدٍ فُحينَئذٍ تُظهِرْ الاَرضِ كُنوزَها وُ تُبدي بُرُكاتِها وُ لا يُجِدْ الرُجْلُ مِنكم يُومُئِذٍ مُوضِعاً لِصَدُقَتِه وُ لا لِبِرِهِ لِشُمولِ الغني جُميعُ المْؤمِنينُ...؛33

وقتيكه قائم قيام كند،حكومت را بر اساس عدالت قرار مي دهد و ظلم و جور  در دوران او برچيده مي شود و جاده ها در پرتوي وجودش،امن و امان مي گردد و زمين بركاتش را خارج مي سازد و هر حقي به صاحبش مي رسد و در ميان مردم همانند داوود و محمد(ص)حكم و داوري مي كند.در اين هنگام زمين گنج هايش را آشكار مي سازد و بركات خود را آشكار مي كند و  كسي موردي را براي انفاق و صدقه و كمك مالي نمي يابد؛زيرا همة مؤمنان غني و بي نياز خواهند شد...»

بيان ظاهر شدن بركات زمين و خارج شدن گنج ها نشان مي دهد كه هم مسألة كشاورزي به اوج ترقي خود مي رسد و هم تمام منابع زيرزميني،كشف و مورد استفاده قرار مي گيرد.

امام علي(ع)فرمود:« يُزرُعْ الاِنسانْ مْداً،يُخرْجْ لَهْ سُبعُمِأهُ مْدٍ كَما قالَ اللهُ تَعالي كَمُثَلِ حُبُهٍ اَنبُتَت سُبعُ سُنابِلَ في كُلِ سْنبْلَهٍ مِأهْ حُبُّهٍ وُ اللهُ يْضاعِفْ لِمُن يُشاءُ34

[در عصر حضرت مهدي]انسان يك مد مي كارد و هفتصد مد برداشت مي كند،چنان كه مضمون آية شريفة قرآن است.»

رسول خدا(ص)فرمود: وُ يُخرِجْ لَهْ الأرضُ اِفلاذَ كَبِدِها وُ يُحًثُوالمالَ حُثْواً وُلا يُعْدًّهْ عُدّاً؛35

زمين در آن عصر قطعات كبد خود را براي او بيرون مي فرستد و او ثروت بدون شماره و محاسبه در ميان مردم پخش      مي كند.»

رسول خدا (ص) فرمود: « اُبُشِّرْكُمً بِالمُهدي يُملَأْ الارضَ قِسًطاً كَما مْلِئَتْ جُوراً وُ ظُلْماً،يُرًضي عُنْهْ سْكّانْ السُّماء وُالأرضِ يْقُسّمً المالَ صَحاحاً فقال رُجْلٌ ما مُعني صَحاحاً ؟ قالَ :بالتَّسًوِيُهِ  بُيًنُالنّاسِ،وُ يُمًلَأْ قُلُوبُ اُمُّهِ مْحُمُّدٍ غنِيٌ وُيُسُعْهْمً عُدًلهْ حُتّي يُأمْرُ مْنادياً يْنادي يُقُولُ:مُنً لَهْ بِالمالِ حاجُهٌ فَلا يُقُومً مِنُ النّاسِ اِلّا رُجْلٌ واحِد‌ٌ ثُمُّ يُأمْرْ لَهْ بِالمالِ فَيأخُذَ ثُمُّ يُنْدِمْ وُيُرْدًّ؛36 شما را به ظهور حضرت مهدي (ع)بشارت مي دهم كه زمين را پر از عدالت مي كند،همان گونه كه پر از جور و ستم شده است. ساكنان آسمانها و زمين از او راضي مي شوند و اموال و ثروت ها را به طور صحيح تقسيم مي كند. شخصي پرسيد تقسيم صحيح ثروت چيست؟فرمود:به طور مساوي در ميان مردم تقسيم شود و دل هاي پيروان محمد را پر از بي نيازي كند و عدالتش همه را فرا گيرد،تا آنجا كه دستور دهد كسي با صداي بلند صدا زند كه هر كس نياز مالي دارد،برخيزد.هيچ كس جز يك نفر بر نمي خيزد،سپس امام دستور مي دهد مال قابل ملاحظه اي به او بدهند؛اما او به زودي پشيمان مي شود كه چرا آزمند و حريص بوده است و مال را برمي گرداند».

 

 

پي نوشت:

 32.منتخب الاثر،ص482.

33.بحار الانوار،ج52،ص338.

34.عقدْالدّرر،فصل7،ص211.

35.منتخب الاثر،ص168.

36.معجم الاحاديث الامام المهدي ج1،ص95.

 

نوشته شده توسط soheil | لینک ثابت |

ويژگي هاي عصر ظهور -2 

موضوع: مهدویت دوشنبه 1 خرداد1385 0:55

 

 

 ويژگي هاي عصر ظهور (مدينة فاضلة اسلامي)

 1- عدل در عصر ظهور

2- علم در عصر ظهور

3- ارتباطات در عصر ظهور

4- رفاه و آسايش در عصر ظهور

5- سفر به فضا در عصر ظهور  

6- امنيّت و سلامت در عصر ظهور

 

2- علم در عصر ظهور

عصر ظهور،زمان گسترش و شكوفايي علم و دانايي است.با آمدن منجي عالم،همانگونه كه ظلم و بيداد جاي خود را به عدل و دادگري مي سپارد و نابساماني هاي اجتماعي به سامان مي گرايد؛جهل و ناداني نيز جاي خود را به علم و دانايي مي دهد و جهان از نور عقل و دانش آكنده مي شود.علوم و دانش هايي كه در طول اعصار و قرون در پشت پرده ها مكنون مانده بود،ابراز مي گردد و مرز دانايي و يادگيري تا سراپردة منازل و اعماق وجود تك تك انسانها گسترش مي يابد.

امام صادق(ع)در اين باره فرموده اند:«العِلمْ سُبعُه و عِشرونُ حُرفاً فجُميعْ ما جائَت بِه الرْسْل حُرفان،فَلَم يُعرِفِ الناسْ حتي اليُوم غَيرُ الحُرفَينِ فَاِذا قامُ قائِمْنا اَخرُجُ الخَمسُه وُ العِشرُين حُرفاً فَبُثَّها في الناسِ وُ ضَمُّ اِلَيها الحُرفَينِ حُتي يُبْثُّها سُبعُه وُ عِشرينُ حُرفاً؛26

علم و دانش 27 حرف است و 27 شعبه و شاخه دارد.تمام آنچه پيامبران الهي براي مردم آوردند،2حرف بيش نبود و مردم تاكنون جز آن 2 حرف را نشناخته اند.اما هنگامي كه قائم ما قيام كند 25 حرف و شاخه و شعبة ديگر را آشكار و در ميان مردم منتشر مي كند تا 27 حرف كامل و منتشر گردد.»

اين حديث به روشني جهش جهش فوق العادة علمي عصر انقلاب حضرت مهدي(عج)را مشخص مي سازد؛يعني پيشرفتي بيش از 12 برابر نسبت به تمامي علومي كه در عصر همة پيامبران راستين به بشريت اعطا شده است.

حضرت امام باقر(ع)فرموده است:«اذا قامُ قائِمْنا وُضَعُ اللهُ يُدُه عُلي رْ ؤوسُ العِبادِ فَجُمُعُ بِها عْقولَهْم وُ كَمْلَت بِها اَحلا مهْم؛27

هنگامي كه قائم ما قيام كند خداوند دست محبتش را به سر بندگان مي گذارد و عقول آنها را با آن كامل و افكارشان را پرورش داده تكميل مي كند.»

بدين ترتيب ، در پرتو ارشاد و هدايت حضرت مهدي(عج)مغزها در مسير كمال به حركت در مي آيند و انديشه ها شكوفا مي شود.كوته بيني ها  ،تنگ نظري ها و افكار پست و پليد_كه سرچشمة بسياري از تضادها و رفتارهاي خشونت آميز اجتماعي است_برطرف مي گردد.

  

  

کی شود در ندبه های جمعه پیدایت کنم
                      گوشه ای تنها نشینم تا تماشایت کنم
 می نویسم روی هر گل نام زیبای تو را
                      تا که شاید این شب جمعه ملاقاتت کنم

 

 

3- ارتباطات در عصر ظهور

مردم در عصر ظهور به جهت جهش علمي و فن آوري،در هر نقطه اي از زمين امام را مشاهده مي كنند و امام با آنان سخن مي گويد.اين مسأله اختصاص به امام و رعيت ندارد و مردم عادي نيز با يكديگر سخن مي گويند و يكديگر را مشاهده مي كنند.

امام صادق(ع)مي فرمايد:« انُّ قائِمُنا اذا قامُ مُدُّ اللهُ لِشيعُتِنا في اَسماعِهِم وُ اَبصارِهِم حُتّي لا يُكونُ بُينَهم وُ بُينُ القائِمِ بُريدْ،يْكَلِّمْهْم فَيُسمُعونُ،وُ يُنظُرونُ اِلَيه وُ هْوُ في مُكانِه؛28

هنگامي كه قائم ما قيام كند،خداوند آنچنان گوش و چشم شيعيان ما را تقويت كند كه ميان آنان و آن حضرت نامه رسان نخواهد بود،با آنان سخن مي گويد و آنان سخنش را مي شنوند و او را مي بينند؛در حاليكه او در مكان خويش است[و مردم در نقاط ديگر جهان.] (( منظور همان تلوزیون و ماهواره است ))

امام صادق(ع)در گفتار ديگري اين حقيقت را بطور بارزي تكميل فرموده اند:« انُّ المؤمِنُ في زَمانِ القائِم وُ هْوُ بِالمُشرِقِ لَيُري اَخاهْ الّذي في المُغرِبِ وُ كَذا الّذي في المُغرِبِ يُري اَخاهْ الّذي بِالمُشرِقِ29

مومن در زمان حضرت مهدي(عج)درحاليكه در مشرق است برادر خود را در مغرب مي بيند و همچنين كسيكه در مغرب است برادرش را در مشرق مي بيند.»

امام صادق(ع)مي فرمايد:« اذا تَناهُتِ الاُمورْ الي صاحِبِ هذا الاَمرِ رُفَعُ اللهُ تبارُكُ وُ تَعالي لَهْ كُلُّ مْنخَفَضٍ مِنُ الاَرضِ وُ خَفَّضَ لَهْ كُلَّ مرتَفَعٍ حتي تَكونُ الدًّنيا عِندُه بِمُنزِلَهِ راحُتِهِ فُأيًّكم لَو كانَت في راحُتِه شَعرُهّ لَم يْبصِرها؛30

وقتي كارها به صاحب اصلي ولايت [حضرت مهدي] برسد،خداوند هر نقطة فرورفته اي از زمين را براي او مرتفع و هر نقطةمرتفعي را پايين مي برد.آنچنان كه تمام دنيا نزد او به منزلة كف دستش خواهد بود.كدام يك از شماها اگر در كف دستش مويي باشد آن را نمي بيند؟»

طبق اين حديث در عصر ظهور،سيستمي مجهز و نيرومند براي انتقال تصاوير بوجود خواهد آمد كه شايد تصور آن امروزه براي ما مفيد باشد.تمام جهان بمنزلة كف دست خواهد شد و پستي و بلندي هاي زمين مانع از رؤيت موجودات زمين

نمي شود.

امام باقر(ع)مي فرمايند:« اِنَما سْمِيُ المُهدي لِاَنَّهْ يْهدي الي اَمرٍ خَفيٍّ حتي اَنَّهْ يُبعُثُ الي رُجْلٍ لا يُعلَمْ الناسْ لَه ذَنبّ فَيُقتُلُهْ حُتي اَنُّ اَحُدُكم يُتَكَلَمْ في بُيتِهِ فَيُخافْ اَن يُشهُدُ عُلَيهِ الجدارْ؛31

حضرت مهدي از اين جهت مهدي ناميده شده است كه به امور مخفي و پنهان هدايت مي شود،تا آنجا كه گاه او به سراغ كسي مي فرستد كه مردم او را بي گناه دانسته و به قتل مي رساند‍[ زيرا از گناه نهاني او همانند قتل نفس كه موجب قصاص است آگاه است] و تا آنجا كه برخي از مردم هنگامي كه درون خانة خود سخن مي گويند ، مي ترسند ديوار بر ضد آنان شهادت دهد.»

گفتني است كه اين پيشرفت هاي عظيم ، محصول تكامل علمي عصر بعد از ظهور است نه اعجاز.

 

  

 

پي نوشت:

26.همان،ص336.

27.همان،ص328.

28.منتخب الاثر،ص483.

29.بحار الانوار،ح52،ص391.

30.همان،ص328.

31.همان،ص390.

 

نوشته شده توسط soheil | لینک ثابت |

دولت حضرت مهدي(عج)و رجعت امام حسين 

موضوع: مهدویت سه شنبه 23 اسفند1384 19:0

                   

 

دولت حضرت مهدي(عج)و رجعت امام حسين(ع)

 

«رجعت» مسأله اي است كه در زمان ظهور نمود پيدا مي كند و حضرت ولي عصر(ع) صاحب رجعت است.اولين امامي كه در دولت كريمه ظهور مي كند، امام حسين(ع) است و بعد از امام زمان،حضرت سيد الشهدا، حاكم و امام حكومت مي باشد.

1-رجعت امام حسين(ع)

بعد از حضرت حجت(ع) اولين شخصي كه رجعت مي كند و بر سراسر گيتي حكومت

مي كند ، امام حسين(ع)است و در اين قسمت به پاره اي از روايات در اين باره،اشاره

مي كنيم:

1.امام صادق(ع)فرمود: « اولين كسي كه زمين بر رويش شكافته مي شود و به دنيا بر

مي گردد ، حسين بن علي است».

آن حضرت همچنين فرمود:اولين كساني كه به دنيا بر مي گردند،حسين بن علي(ع) و يارانش و يزيدبن معاويه و يارانش هستند كه همة آنها را از اول تا آخر مي كشد». سپس امام صادق(ع) آيه اي بيان كرد به اين معني : پس شما را بار ديگر بر آنها مسلّط كنيم و با مال و فرزندان ياري رسانيم و تعدادتان را افزون تر كنيم».

و امام محمد باقر(ع)مي فرمايند: امام حسين(ع) شب عاشورا را به اصحابش فرمود:

« بشارت باد شما را به بهشت، به خدا قسم كه بعد از آنچه بر ماجاري شود، مكث خواهيم كرد آن قدر كه خداي تعالي خواسته باشد، پس بيرون مي آورد ما و شما را در آن هنگامي كه قائم ما ظاهر شود، پس انتقام خواهد كشيد از ظالمان، و ما و شما مشاهده خواهيم كرد ايشان را در سلاسل و اغلال و گرفتار به انواع عذاب و نكال ...»

و امام حسين(ع)در روز عاشورا ، دوباره از« رجعت » خود سخن گفته، مي فرمايد: « من اولين كسي خواهم بود كه زمين شكافته مي شود و رجعت مي كنم».

و در زيارت حضرت ابوالفضل(ع)مي خوانيم: « اي پسر اميرمؤمنان! من به محضر شما شرفياب شدم، در حالي كه دلم تسليم شما و ياريم آماده براي شما است... من با شمايم  با شمايم ، نه با دشمنان شما. من نسبت به شما و بازگشت شما از ايمان آورندگان و نسبت به آنان كه شما را كشتند، از كافرانم».

 

2-امام حسين(ع)در سوگ حضرت مهدي(عج)

براساس رواياتي كه دربارة رجعت وارد شده،امام حسين(ع)در اواخر حكومت ولي عصر، با اصحاب با وفايش رجعت مي كند و براي همة مردمان معرفي مي شود، تا كسي در مورد آن حضرت دچار ترديد نگردد. هنگامي كه همه مردم او را شناختند، اجل حضرت بقيه الله فرا رسيده، چشم از جهان فرو مي بندد. آنگاه امام حسين(ع) متصدي و متولي امر غسل ،كفن ، حنوط و دفن ايشان مي گردد.

امام صادق(ع)دربارة آية شريفة« ثم رددنا لكم الكره عليهم » مي فرمايد:« مقصود زنده شدن دوبارة امام حسين(ع) و هفتاد تن از اصحابش در عصر امام زمان است؛در حالي كه كلاه خودهايي  طلايي بر سر دارند و به مردم ، رجعت و زنده شدن دوبارة حضرت حسين(ع)را اطلاع مي دهند تا مؤمنان به شك و شبهه نيفتند» . اين در حالي است كه حضرت حجت در ميان مردم است؛ چون معرفت و ايمان به حضرتش در دل هاي مردم استقرار يافت ، مرگ او فرا مي رسد. پس امام حسين(ع) متصدي غسل ، كفن ، حنوط و دفن ايشان مي شود و هرگز غير از وصي،وصي را تجهيز و خاك سپاري نمي كند»

امام صادق(ع)مي فرمايد:حسين(ع)با اصحابش مي آيند و هفتاد پيامبر آنان را همراهي

مي كنند؛چنان كه همراه موسي(ع)هفتاد نفر فرستاده شدند.آن گاه حضرت قائم(ع) انگشتر را به وي مي سپارد و امام حسين(ع)غسل،كفن،حنوط و دفن حضرت قائم را بر عهده مي گيرد».

 

 «الّلهم بحقّ الحسين اشفِ صدر الحسين بظهور الحجة»

         

 

 

نوشته شده توسط soheil | لینک ثابت |


About
اندکی صبر سحر نزدیک است
I'm in Yahoo...
Google Searcher
Search in all the world & web with Google Search